Om terug te blikken op 2024 spraken we met Christine Gryp, hoofdverpleegkundige van Residentie Begonia en verantwoordelijke van de netwerken mondzorg en wondzorg. Met haar spraken we over haar job en over het nut van de multidisciplinaire netwerken in huis.
Hoofdverpleegkundige
Dag Christine, je bent hoofdverpleegkundige van Residentie Begonia, één van de zes residenties binnen WoonZorgCentrum Immaculata. Wat houdt die functie juist in?
Christine: “Als hoofdverpleegkundige ben ik eigenlijk het residentiehoofd van Residentie Begonia. Dat betekent concreet dat ik de werking van de residentie coördineer. Ik maak de uurroosters op van de medewerkers en ben het eerste aanspreekpunt voor residenten, familieleden en collega’s. Daarnaast zorg ik ook voor een goede samenwerking met de andere residenties samen met de andere vijf hoofdverpleegkundigen, de dagelijks verantwoordelijke van WZC Immaculata en de expert zorg.
Wat is het verschil tussen hoofdverpleegkundige en een gewone verpleegkundige?
Christine: “An sich doen we dezelfde taken als andere verpleegkundigen. De zorg is uiteindelijk onze eerste taak maar ik merk dat een hoofdverpleegkundige toch nog meer taken heeft. Uiteindelijk zijn we ook eindverantwoordelijke. Ik probeer het team wel zo te leiden dat ik vervangbaar ben. Bij mijn afwezigheid worden mijn taken ook gewoon overgenomen door een andere verpleegkundige van de residentie dus dat komt altijd wel goed.”
Wat zijn voor jou de grootste uitdagingen voor de toekomst van de zorg?
Christine: “De grootste uitdaging blijft de best mogelijke zorg blijven geven aan de bewoners zodat zij een goed levenseinde hebben. Daarbij is een goed werkend team essentieel want een goede samenwerking in het team zorgt dat iedereen gelukkig is, ook de bewoners.”
Het is een zware job. Zeker als er tekorten zijn van personeel Natuurlijk, want op mijn afdeling heb ik nog steeds een openstaande betrekking. Dus dan is het wel zwaar. Ik heb nu ook een zieken eigenlijk die dat een knieoperatie heeft gehad, dus dan is het ook wel zwaar, Omdat ik dan dikwijls wel twee jobs doen met op de werkvloer staan om de zieke collega van te vervangen. Plus anders is mijn job als hoofdverpleegkundige. En Als je dan zwaar zorgbehoevende bewoners hebt, is dat wel pittig.
Je zegt: een goedwerkend team maar dat lijkt mij niet altijd gemakkelijk. Zijn er soms conflicten en hoe ga je daarmee om?
Christine: “Conflicten kunnen overal voorvallen hè. Ik geloof ook dat elk goed team net conflictjes heeft. Het is een kunde om daarmee om te gaan. Als er conflicten zijn tussen collega’s, spreek ik hen meestal aan en stimuleer ik hen om het in eerste instantie onderling uit te praten. Lukt dat niet, dan ben ik zeker beschikbaar voor bemiddeling en kan ik perfect een gesprek tussen beide collega's begeleiden en ondersteunen. Daarnaast zijn er natuurlijk altijd collega's die toch naar een andere werkplaats gaan. Die stoppen hier en dan kunnen er wel eens wijzigingen voorvallen in een team. Dat is altijd opnieuw aanpassen want elk personeelslid heeft zijn eigen persoonlijkheid, zijn eigenheid. Dat inpassen in een team dat reeds bestaat, is niet altijd even gemakkelijk.
Is er de laatste jaren veel veranderd in jouw job?
Christine: “Ja, we zitten nu eenmaal in een beroep waar er voortdurend dingen veranderen. De zorg evolueert aan hoog tempo, mede door de vele technologieën. Bovendien zijn er dikwijls verplichtingen die er vanuit de overheid bijkomen. Ook daar moeten we ons aan houden. Toch biedt het ook vaak mogelijkheden. Door de verplichting om rond mond- en wondzorg te werken, hebben we hier netwerken rond opgericht, die door mij geleid worden. Het biedt soms ook perspectief om nieuwe ideeën en mogelijkheden te creëren. Het netwerk mondzorg is door mij opgericht in 2019 en dat is momenteel helemaal uitgewerkt. Sinds een half jaar ben ik ook verantwoordelijke van het netwerk wondzorg omdat de vorige verantwoordelijke op pensioen is gegaan. Bovendien ben ik referentieverpleegkundige voor wondzorg dus dat is er de laatste jaren bijgekomen.”
Je bent verantwoordelijke van de netwerken mondzorg en wondzorg. Wat is zo’n netwerk eigenlijk?
Christine: “Een netwerk is eigenlijk een overkoepelend orgaan voor de hele organisatie. Daarin zetelen medewerkers van verschillende residenties. Het is als het ware een soort van projectgroep, meestal geleid door een hoofdverpleegkundige of een leidinggevende. Het start bijna altijd vanuit een bepaalde problematiek of vraag van een betrokkene. Zo is het netwerk Mondzorg bijvoorbeeld volledig opgestart om een goede mondzorg te kunnen doen. Wij werken nu ook met een zelfs een tandarts eigenlijk die aan huis komt. Er zijn op regelmatige basis ook overlegmomenten binnen het netwerk. Daar worden dan onderwerpen besproken of oplossingen gezocht voor residenten met mondproblemen. Ik denk dat wij op een punt gekomen zijn dat we een goed evenwicht hebben gevonden. Bepaalde problemen kunnen er tips gegeven worden over de diensten heen. Mondzorg is bijvoorbeeld bij mensen met dementie niet zo gemakkelijk. Bij wondzorg zijn het dan vooral bijscholingsmomenten en opleidingen om wonden op een goede manier te verzorgen.”
Waarom is mondzorg zo belangrijk?
Christine: “Dat is eigenlijk echt heel belangrijk want een slechte mondzorg kan leiden tot veel andere klachten. Je kan slechtere adem krijgen, maar ook infectiegevaar. Als je een slechte mondhygiëne hebt, heb je ook veel meer bacteriën in je mond. Die kunnen dan in de luchtwegen terechtkomen en dat zorgt dan weer voor een groter risico op slikproblemen.
Als je een slechte mondhygiëne hebt, ga je ook veel slechtere tanden hebben, waardoor er ook meer pijn in de mond zal zijn. Zo gaan de bewoners minder goed eten. Het is een vicieuze cirkel op die manier maar al die risicofactoren moeten we vermijden.”
Welke netwerken zijn er eigenlijk allemaal?
Christine: “Er zijn verschillende netwerken hè. Je hebt mondzorg en wondzorg waar ik deel van uitmaak. Je hebt een netwerk rond palliatieve zorg, rond verplaatsingstechnieken. Dan is er nog Netwerk Eten en Meer! waar de gastvrouwen rond voeding spreken en een netwerk rond dementie met Sandra en Karolien Frederiks. Binnenkort start er ook een nieuw netwerk: infectieproblematiek waarbij we ook vanuit wondzorg ons steentje zullen bijdragen.”
